Dag allen!

Mijn eerste stageperiode zit er al op, wat gaat de tijd hier toch snel! Ik heb veel dingen gezien, meegemaakt, beleefd, ervaren waar ik in België niet direct mee ben in contact gekomen. Verschillende tropische ziektes in alle vormen van voorkomen, maligniteiten bij kinderen in uiterst ver gevorderde stadia met als gevolg kindjes met een buik als een ton, creatief omgaan met weinig middelen waardoor een intubatiecanule gebruikt wordt als thoraxdrain die dan nog wordt gestoken zonder verdoving, congenitale aandoeningen die niet worden behandeld, laksheid in het omgaan met steriliteit, ... Allemaal dingen waar mijn ogen toch van opengingen.

Ook de omgang met sterfte hier is helemaal anders dan bij ons, waardoor dat ook wel echt wennen was. In vele gezinnen zijn er al verschillende kinderen gestorven waardoor dat eigenlijk niet meer als iets ‘ergs' wordt aanzien, meestal blijven er toch nog genoeg kinderen over. De houding die ze hier dan ook aannemen is: ‘we do for the best', maar als een kind sterft, is het toch de wil van God en hebben wij daar eigenlijk niets over te beslissen. Niemand die ook inzit of meeleeft met de familie. Het was dan ook moeilijk voor mij om te weten wat voor houding ik dan moest aannemen. Ik als westerling voel de dood van een kind immers aan als iets verschrikkelijks dat voorkomen had moeten worden, terwijl het hier een alledaagse gebeurtenis is.

Morgen vertrek ik naar Rugazi, een dorp op 2 uur rijden van hier waar we zullen werken in een primary health care centre. Ik kijk er enorm naar uit!

Tot slot nog enkele weetjes over de gezondheidszorg in Oeganda:

Wist je dat:
-Er werken in Oeganda 37.368 mensen in de gezondheidssector, waarvan slechts 3% dokters. Dat zijn slechts 1.118 dokters in heel Oeganda, dat komt overeen met 1 dokter per 25.000 inwoners.
-Er sterven enkel in Oeganda dagelijks 16 vrouwen aan zwangerschapsgerelateerde problemen.
-8% van de pasgeborenen sterft in het eerste levenjaar.
-Er zijn slechts 36 intensive care unit bedden beschikbaar in heel Oeganda, ter vergelijking: 1.100 bedden in buurland Rwanda en 3.500 in Kenia.
-Artsen in buurland Kenia dubbel zoveel verdienen als in Oeganda, waardoor heel veel artsen het daar gaan zoeken.